شعر سپید ازرگی
*
یک سال دیگم تیرشودگ

نمادی الی دیرشودگ

مه خودخو دلداری میدوم
,
که تومره اوگل مونی

بلده ازمه تو خودخوره

شیشه وری گل گل مونی

عکسای بند دل خوره

توماخ کده بغل مونی
,
گینه وری باز دیر شودگ

روزاییم مولمود تیرشودگ
,
(عزیزه) ازماتل کیدو

چیماییم از جل جل کیدو

های های بیخی سیر شودگ

روزای عید تنای تک

های های الی تیرشودگ
,
ده دیل مه دگ خورد یک کرد

که تومره پورموشت کیدی

امید وارزوی مره الی تو خاک خوروشت کیدی
,
مولگای بیگانه توره

ازگیرمه بیگانه کیده

دروغ ره تورا یاد دده

خوندی بانه شانه کیده
,
مه خودخو تسلا مونوم

امیدخو ده خودا مونوم
,
شایدکه تو مجبور استی

ارچن که ازمه دوراستی

بخیر دزمه دیل پور استی

بلده دیگا که شاه شوی

امپراتوری دریا شوی

بلده انجیل مزدور استی